ربات های گوگولی
چندسالی هست که عملا تحصیل علم جز برای دولت ها، برای مردم سازوکار خودش رو از دست داده. الان کدوم علم آکادمیکی هست که شما با یادگیری اون بتونید به سوالی پاسخ بدین که با سرچ توی گوگل نتونید جوابش رو پیدا کنید؟
مبنای همه این چیزها سایت هایی هستن که توسط انسانِ خطاپذیر نوشته و راهاندازی شده. حالا تصور کنید شما سوالاتتون رو از منبعی بپرسید که خطاناپذیر هست! مثل ربات های هوشمند
بدیهی هست که درجایی که شما چنین منبع مطمئنی داشته باشید برای پیدا کردن پاسخ سوالاتتون سراغ منبع دیگه ای نمیرید
در مدت زمان کوتاهی مرجع فکری بشر این ربات ها میشن
مشکل من با این قضیه این هست که ربات ها برمبنای منطق برنامه ریزی میشن و همه میدونیم غیرمنطقی ترین دم دستی بشر «دین» هست. قطعا هیچ منطقی برای چرایی دو رکعت بودن نماز صبح و سه رکعت بودن نماز مغرب وجود نداره. در زمانی که منطق پایه فکری مرجع جدید بشر بشه، جایگاه دین کجا خواهد بود؟ آیا غیر این هست که بخاطر مغایرات زیاد مفاهیم دینی با اصول منطقی، ربات ها در مقابل دین قرار بگیرن؟
من به عنوان مثال از ربات ChatGPT درمورد امام دوازدهم شعیان پرسیدم و ازش نظر خواستم که به نظرش واقعی هست یا نه؟ جواب عجیب بود!
روزنوشتهای یک پیرمرد